Αξιολόγηση και Διόρθωση Στάσης Σώματος
Ανάλυση και διόρθωση στάσης σώματος για πρόληψη και θεραπεία μυοσκελετικών προβλημάτων.
Η Στασιολογία, είναι μια ιατρική, κλινική και οργανική προσέγγιση που μελετά τα κύρια συστήματα υποδοχέων (πόδι, μάτι, στοματογναθικό, μυοσκελετικό, δέρμα, εσωτερικό αυτί) που διαχειρίζονται, ελέγχουν και καθορίζουν την αλληλεπίδραση μεταξύ του σώματός μας και του κόσμου που μας περιβάλλει.
Το ανθρώπινο σώμα είναι ένα δομημένο σύνολο το οποίο, χάρη στις πληροφορίες που στέλνει το περιβάλλον στα συστήματα των υποδοχέων μας, διατηρεί , τροποποιεί συνεχώς και διαμορφώνει συνέχεια αντιτιθέμενο στη δύναμη της βαρύτητας. Το ανθρώπινο σώμα, όπως όλα τα έμβια όντα, υπακούει στους νόμους της ακεραιότητας, διατηρώντας μια ισορροπία που προκύπτει από μια σχέση μεταξύ τάσης και συμπίεσης.
Η ανισορροπία του τόνου κατά την όρθια στάση του σώματος, αποτελεί τη βάση για πολλές παθολογικές καταστάσεις, σωματοκινητικές, ρευματολογικές, στοματογναθικές και ψυχοκινητικές. Καταστάσεις που αποτελούν τα συμπτώματα και όχι τις αιτίες της ανισορροπίας του συστήματος. Η "στάση του σώματος" πρέπει πάντα να αντιμετωπίζεται. Ο λόγος είναι ότι δεν μπορεί να διορθωθεί αυτόματα, καθώς το τονικό σύστημα προσαρμόζεται στα παθολογικά κεντρομόλα ερεθίσματα, διατηρώντας την παθολογική πληροφορία σε ένα κύκλωμα που ανατροφοδοτείται και παγιώνεται. Εδώ τίθεται το ερώτημα αν θα πρέπει περιμένουμε την εκδήλωση της παθολογικής κατάστασης ή να την προλάβουμε.
Αν δεν διορθωθούν αυτές οι ανισορροπίες οδηγούν στην εμφάνιση εκφυλιστικών καταστάσεων. Τα άτομα με πόνο στην πλάτη είναι γενικά το κλασικό θέμα στην ανισορροπία έντασης που, από μια ήσυχη αρχή ίσως με μικρά προβλήματα που επηρεάζουν μια περιφερική άρθρωση, άρχισε σιγά-σιγά να παραπονιέται για πιο σημαντικό πόνο και σε άλλες αρθρώσεις μέχρι να επηρεάσει ολόκληρη τη σπονδυλική στήλη. Αυτά τα άτομα, που γενικά χαρακτηρίζονται ως «αρθοπαθητικά», αντιμετωπίζονται για τα συμπτώματα τους , χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ότι όλα έχουν εξελιχθεί λόγω μιας ανισορροπίας τάσης που θα είναι το πρώτο στοιχείο που πρέπει να διορθωθεί με τη μέθοδο του συνολικού επαναπρογραμματισμού στάσης του σώματος.